وب لاگ اصلی خودم :

www.nimaros.blogfa.com

وب لاگ مطالب گذشته ام :

www.nimaros1.blogfa.com  

<sup>عشق يکي از مهمترين چيز هاي زندگي است.

*بايد بهتر شويم پس نبايد اجازه دهيم ترس ما را به دام اندازد.

*فرقي ميان دادن و گرفتن نيست.

*در آينده و گذشته زندگي نکن

*حالا هر کاري مي تواني انجام بده در هر لحظه بايد محبت کني

*اگر در بيرون مشکلي هست ناراحت نشو درون قلبت امنيت داري.

*چون عشق هميشه هست نبايد از مرگ بترسي.</sup> 

^{هر گاه باور کنم که آرامش ذهن من به رفتار اشخاص يا چگونگي وقوع رويدادهاي بيروني بستگي دارد پيوسته آشفته خواهم بود.بايد به ياد آورم بي توجه به رويدادهاي بيروني هر لحظه مي توانم آرامش درون را انتخاب کنم .امروز مي توانم احساساتم را نسبت به خود ومردم و جهان برگزينم.}

<sup>آنان که مي گويند نمي توان کاري کرد نبايد مزاحم کساني شوند که در حال انجام دادن هستند.به "مي توانم "اگر تکيه کني بي شک "نمي توانم" را از ياد مي بري .


کمتر از ذره نئي پست مشو مهر بورز
تا به سرچشمه خورشيد رسي چرخ زنان

"حافظ"</sup>  

<sup>جسم خود را دوست خويش ببين

به ياد داشته باش که ذهن بر جسم تسلط دارد

هيچگونه افکاري که ديگران يا خود را سرزنش مي کند نداشته باش تا به جسمت آسيب نرسد

جوهر هستي تو روح است و زندگيت محدود به جسم تو نيست

به جاي تمرکز بر ادراکات خويش درباره جسم به دوست داشتن ديگران بپرداز

بکوش جسمت را چنان که هست دوست بداري

راههايي را بپذير که توازن و هماهنگي بيشتري ميان ذهن و روح و جسمت برقرار مي کند.</sup>

^{خودت را از جنس نور بدان .احساس کن از نور هستي نه از جسم. در اين صورت آهسته آهسته با نور درونت مانوس خواهي شد.اين نور هر گاه تو را مستعد و پذيرا ببيند بيشتر و بيشتر مي بارد .کسي که نور درون خويش را تجربه کند نور درون ديگران را نيز احساس خواهد کرد .اگر بتواني عميقتر در خويش غور کني به درون ديگران نيز عميقتر نفوذ خواهي کرد .آنگاه همه چيز در مقابل ديدگانت شفاف مي شود و از خلال آن خواهي ديد که هستي چيزي نيست مگر تودهاي آشوبناک از نور و انرژي .}

^{به بالهايي نيازمنديم‌،}

آنگاه مي‌يابي آنچه را كه ارزش يافتن داشته است‌

^{يك شخصيت سالم و افسانه‌اي كه زندگي سرشار از موفقيت و خوشبختي داشته باشد، چگونه آدمي}

^{است‌؟ ممكن است براي شما تنها يك رويا باشد، اما دست برداشتن از عادت‌هاي نادرست و انديشه‌هاي}

 ^{اشتباه يك افسانه و رويا نيست‌. براي آن كه انسان موفق و خوشبختي باشيد و از تمام استعدادهاي}

 ^{خود استفاده كنيد، تنها كافي است كه اراده كنيد و تصميم بگيريد. يك شخصيت سالم‌، در تمام}

^{جنبه‌هاي زندگي‌اش توانايي خلاقيت و انجام كارهاي جديد را دارد و نمي‌توان آن را به شغل‌هاي خاص‌،}

^{موقعيت‌هاي اجتماعي ويژه و يا تحصيلات بالايي محدود كرد. بايد هنگامي كه به نمونه‌ايي اين چنين}

^{برخورديد رفتارش را زير نظر بگيريد در حالات و عاداتش دقيق شويد ببينيد چه خصوصيات بارزي دارند، آيا}

 ^{در نهايت به نتايج كه من رسيده‌ام‌، دست مي‌يابيد؟ در بررسي چند نمونة افسانه‌اي به اين نكات مهم}

 ^{رسيدم كه آنچه در درجة اول اهميت بود، اين است كه شاهد كسي بودم كه همه چيز زندگي را دوست}

 ^{دارد. و تقريباً آمادة انجام دادن هركاري هست‌. او مشتاق زندگي بود و هر آنچه را كه مي‌خواست از}

^{زندگي طلب مي‌كرد. پيك نيك‌، فيلم‌، كتاب‌، ورزش‌، شهر، مزرعه‌، حيوان‌، كوه و تقريباً مي‌توان همه چيز}

^{را دوست دارد. وقتي در كنارش بودم از آه و ناله‌، گله و شكايت و نق زدن و افسوس خوردن خبري نبود،}

 ^{اگر باران مي‌باريد، او دوست داشت‌. اگر هوا گرم بود و يا در ترافيك گير مي‌كرديم به جاي غرغر كردن‌،}

^{بحث خوبي را مطرح مي‌كرد و با هم گپ مي‌زديم‌. از ظاهر و قيافة خود راضي و خشنود بود. تلاش كاذبي}

 ^{براي اين كه با آراستن معايب ظاهري خودش را بپوشاند، انجام نمي‌داد. سالها زندگيش را پيگيري كردم}

 ^{هميشه خشنود و خرسند بود و هرگز در آرزومندي به سر نمي‌برد.}

 استفاده كني و او را سرمشق خود قرار بده‌!

^{پختگي عطر خود به همراه دارد.}

مرگ باز هم عشق‌

^{كافي ست كمي بيشتر بياسايي‌}

 به دلم موند یه بار یه روز یه جایی بگی می خوامت

بگی فقط واس من عزیزیو چشام براهت

کاش که تو نگاه آخر اشکو تو چشام می دیدی

تو چی کردی با دل من ، عشقمو لایق ندیدی

قلب تو انگار که نشنید التماس اون چشامو

تو چی کردی با دل من ، ندیدی غم صدامو

به دلم موند یه بار یه روز یه جایی بگی می خوامت ...................

^{یکی از محبان الهی به در مسجدی رسید و شیطان را دید که ایستاده و پایش را درون مسجد می گذارد و}

 ^{دوباره بیرون می آورد .}

^{به او گفت : اینجا چه می کنی ؟}

^{شیطان گفت :}

^{در این مسجد جاهلی در حال نماز خواندن است و عالمی خوابیده است . من قصد دارم به برسم و در حال}

^{نماز او را فریب دهم ، اما هیبت آن عالم نمی گذارد وارد مسجد شوم .}

^{هنگامی که حاتم طایی ، سخاوتمند معروف فوت کرد و او را دفن کردند ، پس از چند سال باران عظیمی بارید}

 ^{و قبر او در معزض سیل قرار گرفت ، به طوری که نزدیک بود که ویران گردد . پسر او خواست که جسد او}

 ^{را به محل دیگری ببرد تا از سیل محفوظ بماند . چون سر تربت او را باز کرد همه ی اعضای او را متلاشی}

 ^{دید ، به جزء دست راستش را . پیری صاحب دل از آنجا گذر می کرد و گفت : تعجب نکنید ، حاتم با این دست}

 ^{عطا بسیار به بیچارگان داده و از این رو سلامت مانده است .}

^{بغض گلویم را فرا گرفته است . می خواهم بگریم . می خواهم فریاد بکشم ، می خواهم به دریا بگریزم و}

^{می خواهم به آسمان پناه ببرم . اشک بر رخساره زردم فرو می چکد . آن را پاک می کنم تا دیگران نبینند ،}

^{به گوشه ای می گریزم تا کسی متوجه نشود ......... .}

^{چند ساعتی سوختم و در شور و هیجانی خدایی غوطه خوردم . قلبم باز شده بود . روحم به پرواز در آمده}

^{بود . احساس می کردم به خدا نزدیک شده ام ، احساس می کردم که از دنیا و مافیا قدم فراتر گذاشته ام ،}

^{همه را و همه چیز را ترک کرده ام . فقط با روح سر کار دارم . فقط با غم همنشینم فقط با درد می سازم}

^{و فقط خدای بزرگ را پرستش می کنم .}

_{شک نکن که تو خدای منی.چه نیازی به خدا دارم ؛وقتی که ملموس و پاک و نازدانه و به غایت انسان مرا}

_{به خویش می خوانی و من استجابتت می کنم و بوی عاشقانه ی زیستن را در کنه نگاه تو می جویم.کدام خدا}

 _{را بجویم که دیگر گونه ای به من بدهد،چیزی بیشتر از آن چه دارم.فراتر از تو و نام مقدست؛ که روح}

_{وجان و قلب مرا به خود دچار کرده است.تو موهبت آسمانی من هستی پرنده ی من.در اوج خیره شدی؟من}

_{در دستان توام.بیات و موم واره.هر آنچه تو خواهی می کنم.به آیین تو در می آیم و در معبد تن تو زیارت می}

 _{کنم.در آسمانها می جستمت نازدانه ی مغرور.فرا چنگ آمده ای و من، انسان عاشق ِ چشمان پاک}

_{توام.بگذار در سپهر چشمهای تو فرجام خوش عشقبازی را ببینم.گو جهان نباشد .تو باشی و من .پاک و}

_{طهورای من، در کدام صومعه ومسجد بجویمت که تو در جان من رخنه کرده ای و تقدیر مرا بر جان شیفتگی}

_{خود نوشته ای.در آیین تو غسل تعمید می یابم.لیلای من، مجنون شده ام و در سکوت خیس این نسترنها و}

_{یاسهای ناز به زیارت صدای تو می آیم.بنگر مرا قربانی چشمهای مقدست شده ام.رویینه تنم کن از عشق و}

 _{هیچ مرزی بر راه بی کرانم مگذار،که پاکباز و جان به کف به پیشواز دستهای پر تپش مسیحای دردانه ام}

_{آمده ام.}

^{صدایت شیرین  است مثل اینکه کنار سرچشمه ای نشسته باشی و در}

^{سکوت محض به جاودانه ترین و زلال ترین نجوا تن بدهی.بی زمان بی}

 ^{مکان.که اوج مگر کجاست ؟چیست؟ که با طنین زلال زمزمه ات دیشب به}

^{اوج رسیدم.وقتی که گفتی تو همه غرور منی}

^{افسوس که اعجاز لحظه هایمان را ٬جاودانگی اش ٬آرامش آبی برکه مان را}

^{به پاره سنگی متلاطم کردم .افسوس.}

^{مگو که خردت کردم  خورشیدکم ٬مگو !که تو را در آینه ام  می بینم .که آینه}

^{ام خرد شده اگر که بگویی شکسته ام.و  آینه ام مگر چیست جز خود}

^{من ........................}

قدرم را بدان می دانم روزی فرا می رسد که حسرت روزهای با هم بودنمان را بکشی .........

می دانم پشیمان خواهی شد از اینکه یک قلب عاشق را شکستی !

می رسد روزی که با چشمهای خیس روزی صدها بار متنهایی که به

عشق تو نوشتم را بخوانی و قدر آن لحظه که با من بودی را بدانی....

 می دانم پشیمان می شوی ! دیگر کسی مانند من در قلبت متولد

نخواهد شد ... مانند من دیگر کسی نیست که دیوانه وار عاشق تو

 باشد و تو را از ته دل دوست داشته باشد! قدرم را ندانستی ای بی وفا....

آن زمان قدر مرا خواهی دانست که دیگر نمی توانی مرا ببینی و آن زمان

 برایت یک گمشده خواهم بود.... مانند من دیگر کسی در زندگی ات نخواهی

 دید ، کسی که شب و روز به یاد تو هست و از غم نبودنت چشمهایش

لحظه به لحظه بارانی است.... می دانم روزی فرا می رسد که برای یافتنم

 به کهکشانها نیز سفر خواهی کرد ! می دانم روزی فرا می رسد که با خود

 می گویی ای کاش که قلبش را زیرپاهایم له نکرده بودم ، ای کاش قدر آن

اشکهایی که برایم می ریخت را می دانستم!من می روم تا قدرم را بدانی ،

 تا هستم و عاشقت هستم و هنوز هم دیوانه وار تو را دوست دارم

مرا باور نمی کنی ، اما لحظه ای که می روم و دیگر هیچ نام و نشانی از

 من نیست پشیمان می شوی که چرا قلب عاشقم را باور نکردی! می روم

 تا معنای عشق را بفهمی و بدانی که از ته دل عاشقت بودم .... می روم

 تا یک بی وفا مثل خودت به زندگی ات بیایدو قلبت را بشکند و تو را تنها بگذارد!

 آن زمان است که معنای تنهایی را خواهی فهمید!

می رسد آن روزی که برای یافتنم از هفت دریا و هفت آسمان بگذری!

افسوس که آن روز دیگر قلبم برای تو نیست ، عاشق تو نیست ....

 تا هستم ، عاشقت هستم و دوستت دارم

مرا باور کن ، تا پرستویی نیامده و مرا همراه با خود نبرده است مرا درک کن

 که اگر رفتم دیگر نخواهم آمد آن لحظه است که خواهی فهمید من چقدر

 تو را دوست داشته ام ....

تا هستم مرا باور کن زیرا اگر رفتم دیگر مرا نخواهی دید! امروز که محتاج توام ،

جای تو خالیست....

فردا که میایی به سراغم ، نفسی نیست....

يادم باشد حرفي نزنم كه دلي بلرزد خطي ننويسم كه آزار دهد كسي را

يادم باشد كه روز و روزگار خوش است وتنها دل ما دل نيست

يادم باشد جواب كينه را با كمتر از مهر و جواب دو رنگي را با كمتر از صداقت ندهم

يادم باشد بايد در برابر فريادها سكوت كنم و براي سياهي ها نور بپاشم

يادم باشد از چشمه درسِِ خروش بگيرم و از آسمان درسِ پـاك زيستن

يادم باشد سنگ خيلي تنهاست...

يادم باشد بايد با سنگ هم لطيف رفتار كنم مبادا دل تنگش بشكند

يادم باشد براي درس گرفتن و درس دادن به دنيا آمده ام ... نه براي

تكرار اشتباهات گذشتگان

یادم باشد زندگي را دوست دارم

يادم باشد هر گاه ارزش زندگي يادم رفت در چشمان حيوان بي زباني

كه به سوي قربانگاه مي رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پي ببرم

يادم باشد مي توان با گوش سپردن به آواز شبانه ي دوره گردي كه از

سازش عشق مي بارد به اسرار عشق پي برد و زنده شد

يادم باشد معجزه قاصدكها را باور داشته باشم

يادم باشد گره تنهايي و دلتنگي هر كس فقط به دست دل خودش باز مي شود

يادم باشد هيچگاه لرزيدن دلم را پنهان نكنم تا تنها نمانم

يادم باشد هيچگاه از راستي نترسم و نترسانم يادم باشد زنده ام .........

_{^{هیچ گاه ویترینی نداشته ام ،}}

^{_{تا دلم را در آن به نمایش بگذارم .}}

^{_{در قامت یک فروشنده ی دوره گرد عاشق تو شدم.}}

^{_{از این روست که تمام خیابانهای شهر،}}

^{_{عشق مرا می شناسند.}}

^{_{تو را در میان کوچه ها فریاد کردم.}}

^{_{دستمال کثیفم به کنج خاطره ها خزیده،}}

^{_{و چرخ دستی ام}}

 ^{_{با نقش هایی از گل بابونه}} 

^{_{تمام زندگیم بود.}}

^{_{تو را برای کودکان بی کس فریاد کردم.}}

^{_{روزهای جمعه به جای یکشنبه ها،}}

^{_{و شب ها به سمت بالای شهر}}

^{_{شب و روز در تلاش بودم،}}

^{_{تا انگار عشق در بدنم را رها سازم}}

^{_{افسوس ... دو مأمور ضبط کردند بساطم را}}

^{_{با آخرین قسط چرخ دستی تو هم رفتی ..........}}

^{_{حال درقامت یک دیوانه دوستت دارم}}

^{_{و تمام دیوانه های شهر،}}

^{_{عشق مرا می شناسند.}}

چون قفسی است

قفسی تنگ

پر از تنها یی

و چه خوب است

لحظه غفلت آن زندانبان

بعد از آن هم

پرواز_^...

از پرده برون آمد و دیوانه گری کرد

چون سیل ز خود رفته فرو ریخت بدامن

ننشست ز پا تا ره شب را سپری کرد

مستانه ؛ سر به سینه مهتاب می گذاشت

با خنده ای که روی لبت رنگ می نهفت

چشم تو زیر سایه مژگان چه ناز داشت

به رسم ادب سلام :

من دوستی دارم که در امام زاده طاهر همیشه می بینمش و مو و

ریش بلندی داره که می گیم بهش درویش یه شب کلی با هم درد و دل

کردیم و خیلی اهل ادب است و من از یکی از دوستام پرسیدم که چرا ظاهر

و قیافه اش این طوریه درویش ؟

گفت درویش موقعی که جوان بود و ماشین داشت و به روز مادرش بهش

می گه که منو ببر سر خاک دخترم و درویش نمی برتش و مادرش ناراحت

 می شه و پیاده می ره سر قبر دخترش به سر قبرش می رسه قلبش می

 گیره و همون جا تمام می کنه .

درویش هم بعد از این موضوع خودشو هیچ وقت نمی بخشه و از اون موقع

همیشه پنج شنبه شبا و روزای تعطیلش را به سر قبر مادرش نمیاد و می

خواد که مادرش ببخشتش و درویش بعد مرگ مادرش دیگه هیچ وقت ازدواج

 نکرد و مو و ریش هاشو بلند نگه می داره و همیشه هم لباس سیاه می

 پوشه و محاله تو کرج یه هیئت و مراسمی باشه و درویش نره اونجا و

درویش از کرجی های قدیمی هستند و خیلی هم وضعش خوبه ولی

افسوس که درویش بعد 24 سال از فوت مادرش هیچ وقت خودشو

نبخشید ..........

این ماجرا واقعی است .

نزدیکی های آسمون یه شهر داریم یه شهر خوب

خورشید و باور می کنیم تو هر طلوع تو هر غروب

خبر خبر همسایه ها

خبر خبر همشهری ها

خبر خبر چند تا دیون که دشمن با پریا

آی پریا گول نخورین اینا سرابه دریا نیست

دیوا دلم دشته باشن جای دیگس با شما نیست

سیاهی ها و سایه ها تو کوچه پرسه می زنن

تو باور پنجره ها حرمت ماهو می شکنن

رودخونه رو تشنه و خشک

چشمه رو آلوده می خوان

اونا که با دریا بدن دشمن جون پریان ........